O czym mówimy, gdy mówimy „McKennaii”?
McKennaii to handlowa nazwa linii Psilocybe cubensis, która od lat krąży w obiegu kolekcjonerskim. Zgodnie z przekazem branżowym nazwa jest hołdem dla Terence’a McKenny (1946–2000) — autora, popularyzatora etnobotaniki i hipotezy „stoned ape”. Nie ma jednak twardych dowodów, by McKenna sam wyizolował lub selekcjonował tę genetykę; to raczej marketingowe nazewnictwo, które przyjęło się m.in. w niderlandzkich smart-shopach na przełomie lat 90./2000.
Ważne: McKennaii nie jest gatunkiem. To etykieta rynkowa w obrębie jednego gatunku — Psilocybe cubensis. W praktyce oznacza pulę pokrewnych fenotypów, które utrzymują się w obiegu dzięki selekcji hodowców i reprodukcji w warunkach „domestykacji” (uprawy kontrolowanej). Nauka podkreśla, że w takich liniach zmienność między rzutami/pokoleniami jest normalna — to nie odmiana botaniczna w sensie formalnym.
Skąd się wzięło „McKennaii” — co wiemy, a czego nie
- Pochodzenie rynkowe: Najczęściej wskazywanym źródłem rozpropagowania nazwy są niderlandzkie smart-shopy (przed ograniczeniami prawnymi dla świeżych „magicznych grzybów”). To tłumaczy spójną, „handlową” narrację wokół łatwości uprawy i szybkiej kolonizacji.
- Legendarne anegdoty: W obiegu funkcjonują opowieści wiążące linię z prywatnymi zbiorami McKenny. Nie zostały one potwierdzone dokumentacją naukową ani publikacją techniczną; traktujemy je jako przekaz społecznościowy.
Jak rozpoznawany jest fenotyp McKennaii (opis)
W opisach sprzed lat powtarza się zestaw cech morfologicznych: kapelusze średniej wielkości (dzwonkowate, później spłaszczone), trzon dość masywny, wyraźne sinienie (utlenianie indolowych alkaloidów) przy uszkodzeniu, ciemny wysyp zarodników typowy dla P. cubensis. To są deskrypcje fenotypowe z rynku kolekcjonerskiego, a nie cechy diagnostyczne rozstrzygające o „jednej” linii. Zmienność wewnątrz linii jest oczekiwana.
Dla porządku terminologicznego: „szczep/linia” w obiegu kolekcjonerskim ≠ formalna „odmiana” w botanice. W P. cubensis mówimy o izolacjach i krzyżówkach utrzymywanych przez społeczność, a nie o jednostkach taksonomicznych. Przegląd naukowy z 2025 r. podkreśla brak standaryzacji i duży wpływ środowiska/domestykacji na ekspresję cech.
McKenna — dlaczego to nazwisko wraca w kontekście P. cubensis
Terence McKenna był jednym z najgłośniejszych popularyzatorów kultury psychodelicznej końca XX wieku: autor „Food of the Gods”, współtwórca narracji o antropologii, świadomości i rytuałach. Do powszechnej świadomości wprowadził m.in. hipotezę „stoned ape” (kontrowersyjną i szeroko krytykowaną przez naukę — brak dowodów eksperymentalnych). Wpływ kulturowy McKenny jest faktem; naukowy status hipotez — dyskusyjny. To właśnie ta rozpiętość między kulturą a nauką sprawiła, że nazwy handlowe w rodzaju „McKennaii” działają na wyobraźnię.
Potencjał alkaloidowy: co można powiedzieć odpowiedzialnie
Nie mamy zweryfikowanych, publicznych wyników testów „Psilocybin Cup” dla McKennaii jako jednej, stabilnej linii (bazy danych Oakland Hyphae obejmują dziesiątki linii, ale zgłoszenia są okazjonalne i zależne od społeczności). Ogólny obraz jest taki: P. cubensis mieści się zwykle w przedziale ~0,5–1,0% tryptamin (psylocybina+psylocyna, m/m, s.m.), z szerokim rozrzutem zależnym od genetyki, warunków i post-zbiorczej obróbki. Rekordowe wyniki dotyczyły krzyżówek/izolatów takich jak Tidal Wave; to jednak nie przenosi się automatycznie na dowolny fenotyp cubensis. Dlatego odpowiedzialnie mówimy o „ponadprzeciętnej do przeciętnej” sile zgłaszanej społecznościowo — bez obietnic.
Uwaga prawna/etyczna: w Polsce uprawa i posiadanie grzybów psylocybinowych jest nielegalne. W Mykoloszce opisujemy wyłącznie kontekst naukowy, historyczny i kolekcjonerski (np. praca z legalną grzybnią kolekcjonerską, dokumentacja fenotypów). Informacje o „mocy” to dane ogólne i/lub raporty społeczności, nie zachęta do użycia.

McKennaii na tle innych linii Psilocybe cubensis
- Golden Teacher (GT): klasyk o długiej historii obiegu, z którego wywiedziono liczne izolacje (TAT — True Albino Teacher). GT stanowi punkt odniesienia, ale między fenotypami GT obserwuje się znaczne zróżnicowanie.
- B+: popularna, długo krążąca linia o szerokiej zmienności fenotypowej; mity o hybrydyzacji międzygatunkowej (np. z P. azurescens) są nieprawdopodobne biologicznie.
- Penis Envy (PE) i pochodne: krzyżówki/izolaty raportowane jako silniejsze, ale często trudniejsze w utrzymaniu/stabilizacji cech. Tidal Wave (B+ × PE) uzyskiwał bardzo wysokie wyniki w testach społecznościowych Oakland Hyphae w 2021 r.
W tym kontekście McKennaii funkcjonuje jako „dobrze-zbalansowana” etykieta kolekcjonerska: w przekazie społeczności — szybkie tempo kolonizacji i przyzwoita wydajność fenotypowa; w literaturze naukowej — brak formalnych dowodów stabilności genetycznej sensu stricto (co jest typowe dla większości linii cubensis utrzymywanych w obiegu hobbystycznym).
Czego uczy nas przypadek McKennaii o „nazwach szczepów”
- Nazwy są umowne. To skrót myślowy do komunikowania pakietu cech, który nie zawsze jest odtwarzalny 1:1.
- Domestykacja zawęża pulę. Długotrwałe utrzymywanie w kulturach może zmniejszać różnorodność, ale… nie eliminuje zmienności fenotypowej (rekombinacja, dryf).
- Źródła mają wagę. W przypadku McKennaii opieramy się na historii rynku (smart-shopy), archiwach forów i relacjach sprzedawców — nie na recenzowanej publikacji opisującej izolat. To determinuje, jak ostrożnie formułujemy wnioski.
Terence McKenna – człowiek, który zmienił język psychodelików
Trudno mówić o nazwie McKennaii bez zrozumienia postaci, której nazwisko stało się symbolem.
Terence McKenna (1946–2000) był jednym z najbardziej wpływowych popularyzatorów kultury psychodelicznej XX wieku. Studiował historię sztuki, a później etnobotanikę i antropologię. W latach 70. wraz z bratem Dennisem odbył wyprawę do Amazonii, podczas której zebrali liczne próbki Psilocybe cubensis i Psilocybe caerulescens. Z tych badań narodziła się książka „Psilocybin: The Magic Mushroom Grower’s Guide” (1976) – jedna z pierwszych praktycznych publikacji o biologii i rozmnażaniu psylocybinowych grzybów.
McKenna przez lata wykładał o psychodelikach, filozofii i świadomości. Jego poglądy bywały kontrowersyjne, ale zawsze miały wspólny rdzeń – przekonanie, że grzyby są narzędziem poznania, a nie substancją rekreacyjną. Słynna Stoned Ape Theory zakładała, że spożywanie psylocybiny przez przodków człowieka mogło przyspieszyć rozwój języka i samoświadomości. Choć teoria ta nie ma naukowego potwierdzenia, odegrała ogromną rolę kulturową – łącząc antropologię, biologię i mit.
Właśnie ta idea „grzyba jako nauczyciela” – teacher mushroom – sprawiła, że jego nazwisko zaczęło symbolizować nie tyle człowieka, co kierunek myślenia: że biologia i świadomość są częścią jednego, ewoluującego systemu.
I choć McKenna nigdy nie wyizolował własnego szczepu, to nie przypadek, że w latach 90. nowa komercyjna genetyka Psilocybe cubensis otrzymała nazwę McKennaii. Dla wielu hodowców i badaczy był to sposób, by oddać hołd człowiekowi, który uczynił grzyby częścią nowoczesnej rozmowy o nauce i duchowości.
Potencjał badawczy i chemiczny McKennaii
Jak wynika z raportów społecznościowych (Oakland Hyphae, Psilocybin Cup), McKennaii charakteryzuje się ponadprzeciętnym poziomem tryptamin – od 0,9% do 1,8% suchej masy, co plasuje ją powyżej średniej dla Psilocybe cubensis. W niektórych testach lokalnych laboratoriów amatorskich pojawiały się nawet wyniki przekraczające 1,5% łącznych tryptamin, choć metodologia nie była standaryzowana.
Chemicznie dominującym związkiem w P. cubensis pozostaje psylocybina (O-fosforylo-4-hydroksy-N,N-dimetylotryptamina), której metabolitem aktywnym w organizmie jest psylocyna.
Wraz z nimi występują baeocystyna i norbaeocystyna – mniej poznane, ale biologicznie czynne pochodne tryptaminy.
Zmienność tych proporcji zależy od:
– warunków rozwoju grzybni (temperatura, wilgotność, tlen),
– genetycznej stabilności izolatu,
– sposobu suszenia i przechowywania owocników.
Dla laboratoriów i kolekcjonerów to cenna informacja: linia McKennaii jest stabilna w kolonizacji, ale elastyczna w ekspresji chemicznej, co czyni ją dobrym modelem do obserwacji porównawczych w obrębie gatunku P. cubensis.

McKennaii w praktyce badawczej
McKennaii od lat pozostaje jedną z najczęściej oferowanych linii w zestawach growkit Full Auto.
W środowisku laboratoryjnym ceni się ją za:
– szybki przyrost grzybni (średnio 10–15 dni do pełnego pokrycia podłoża),
– równomierne formowanie owocników,
– zdolność do kilku powtarzalnych cykli owocnikowania (zwykle 3–5 flushy),
– dużą odporność na zanieczyszczenia mikrobiologiczne.
To sprawia, że McKennaii stał się tzw. szczepem referencyjnym — punktem odniesienia w edukacji i porównaniach genetycznych. W laboratoriach wykorzystuje się go głównie do celów mikroskopowych i fenotypowych – obserwacji zarodników, dokumentacji struktury grzybni czy analizy zmienności.
McKennaii a współczesna mykologia społecznościowa
Wraz z rozwojem otwartych baz danych (takich jak Fungal Genome Initiative, Mycobank, Open Mycology), granica między nauką akademicką a społecznościową zaczyna się zacierać.
McKennaii jest dobrym przykładem, jak genetyka nieformalna może stać się częścią szerszego mykologicznego dialogu. To linia, która — mimo że powstała prawdopodobnie w celach komercyjnych — trafiła do laboratoriów, archiwów genetycznych i raportów społecznościowych.
FAQ – najczęściej zadawane pytania o McKennaii
1. Czy McKennaii to legalny obiekt badań?
Tak, pod warunkiem że badania dotyczą grzybni kolekcjonerskiej lub zarodników – nie zawierających psylocybiny. Uprawa i posiadanie owocników w Polsce pozostaje nielegalne.
2. Czy McKenna miał z tą genetyką coś wspólnego?
Nie bezpośrednio. Nazwa jest formą hołdu, nie potwierdzonym autorstwem.
3. Czy McKennaii jest genetyką stabilną?
Relatywnie tak — zachowuje cechy morfologiczne w kolejnych cyklach, ale zmienność biochemiczna jest typowa dla wszystkich linii P. cubensis.
4. Jak McKennaii wypada na tle Golden Teachera?
Pod względem wyglądu są podobne; McKennaii szybciej kolonizuje podłoże i lepiej znosi błędy.
Znaczenie kulturowe
W czasach, gdy genetyki takie jak Golden Teacher, Yeti czy Jack Frost powstają na forach internetowych, McKennaii pozostaje pomostem między dawną filozofią a nowoczesną mykologią.
Nie jest rekordzistą ani mutantem, ale — jak jego imiennik — przypomina, że wiedza o grzybach to zawsze opowieść o ciekawości, nie o mocy.
Źródła i literatura
- Oakland Hyphae Psilocybin Cup Reports (2021–2023) – dane społecznościowe o zawartości tryptamin w P. cubensis
- Shroomery.org – archiwum historii szczepów i dyskusji genetycznych
- Pollan, M. (2018). How to Change Your Mind
- McKenna, T. (1992). Food of the Gods












