Depresja u pacjentów onkologicznych — problem często pomijany

Depresja — nie tylko smutek, ale głęboka zmiana nastroju, utrata sensu, przygnębienie — u osób chorujących na nowotwory to problem bardzo powszechny i trudny do leczenia. W kontekście terapii onkologicznych, uciążliwości fizyczne, ból, ograniczenia funkcjonalne i niepewność rokowania potęgują ryzyko zaburzeń psychicznych. Badania wskazują, że depresja u pacjentów z rakiem:

• obniża jakość życia,
• bywa czynnikiem pogorszenia przyjmowania leczeń przeciwnowotworowych,
• zwiększa śmiertelność niezależnie od stadium choroby.

Tradycyjne leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI, inhibitory MAO itp.) często mają ograniczoną skuteczność u tej grupy pacjentów — zwłaszcza jeśli depresja jest oporna lub towarzyszy jej silny lęk, ból czy demoralizacja. W rezultacie naukowcy poszukują nowych opcji terapeutycznych, które mogłyby przynieść ulgę tam, gdzie klasyczne terapie zawiodły.

W ostatnich latach jednym z najbardziej obiecujących kierunków stała się psychoterapia wspomagana psylocybiną — i pojawiają się już wyniki badań u pacjentów onkologicznych.

Nowe badania: psylocybina u pacjentów z rakiem i depresją

Kluczowe badanie fazy 2 (2-letni follow-up)

Najważniejszym dostępnym od niedawna dowodem jest badanie opublikowane w 2024 roku, które śledziło efekty pojedynczej dawki 25 mg psylocybiny plus wsparcie psychologiczne przez okres do 2 lat u pacjentów z rakiem i współistniejącą dużą depresją. W analizie objęto 30 pacjentów. Po 2 latach:

• 28 zostało ocenionych;
• 15 z nich (53,6 %) osiągnęło istotną redukcję objawów depresji (średnia zmiana w skali MADRS wyniosła ok. –15 punktów)
• 14 osób (50 %) utrzymywało ten efekt — trwałą redukcję objawów
• Co więcej, u 13 pacjentów (46,4 %) zanotowano znaczną redukcję lęku, a 12 (42,9 %) utrzymywało ją w długiej perspektywie PubMed

To badanie potwierdza, że efekt terapeutyczny psylocybiny nie był jedynie krótkotrwałym „efektem chwilowym”, lecz w wielu przypadkach dawał odporność na nawroty przez wiele miesięcy.

Psylocybina w terapii grupowej: bezpieczeństwo i efektywność

Inny ciekawy projekt badań (randomizowany, otwarty) objął pacjentów onkologicznych z depresją, stosując terapię grupową wspomaganą psylocybiną. W tej wersji:

• Uczestnicy otrzymali pojedynczą dawkę 25 mg psylocybiny — w formie sesji grupowej 3-4 osób, przy indywidualnym wsparciu terapeuty przez cały przebieg (przed, w trakcie i po)
• W części terapeutycznej indywidualnej (ok. 4,25 godziny) i grupowej (ok. 3,75 godziny) → celem jest integracja doświadczeń terapeutycznych i wzajemne wsparcie
• Wyniki: w 8. tygodniu znaczna redukcja objawów depresji (średnio o ok. 19,1 punktu) w porównaniu do stanu wyjściowego
• 80 % uczestników uzyskało trwałą odpowiedź terapeutyczną (tj. utrzymanie poprawy), a 50 % osiągnęło pełną remisję już po 1 tygodniu, która utrzymywała się do 8 tygodni
• Co ważne: nie odnotowano poważnych działań niepożądanych związanych bezpośrednio z psylocybiną (żadne zdarzenia niepożądane ciężkie, brak suicydalności) PubMed

Ten model grupowy może być bardziej efektywny kosztowo i skalowalny niż indywidualne terapie, choć wymaga staranności w prowadzeniu (terapeuci, warunki, selekcja pacjentów).

Inklinacje meta-naukowe i recenzje

Przegląd systematyczny z meta-analizą z 2019 roku porównujący terapie z psylocybiną w kontekście lęku i depresji u pacjentów onkologicznych wskazuje, że:

• Terapia z użyciem psylocybiny była bardziej skuteczna niż placebo w redukcji lęku i depresji u chorych z rakiem — włączono cztery badania, obejmujące około 105 pacjentów w analizach ilościowych.
• Nie stwierdzono poważnych zagrożeń bezpieczeństwa w tych populacjach, jeśli procedury terapeutyczne były przestrzegane. arXiv

Choć metaanaliza ma ograniczenia (niewielka liczba badań, różnorodność protokołów, heterogeniczność pacjentów), stanowi wskazówkę, że psychodeliczna terapia u chorych na raka ma solidne podstawy i realny potencjał.

Mechanizmy działania — co próbują wyjaśnić naukowcy?

Zanim jednak uznamy psylocybinę za cudowny lek, warto przyjrzeć się temu, jak może działać:

1. Resetowanie sieci mózgowych
   Psylocybina stymuluje reorganizację połączeń neuronalnych w mózgu, szczególnie w sieciach takich jak DMN (default mode network). U osób z depresją często występuje nadaktywność sieci samoreferencyjnej, zamknięcie w negatywnych myślach („pętla myślenia”), co psylocybina może modulować — prowadząc do „resetu” mentalnego.
2. Neuroplastyczność i BDNF
   Terapie psychodeliczne mogą stymulować ekspresję czynnika neurotroficznego BDNF (brain-derived neurotrophic factor) i inne szlaki neuroplastyczne, sprzyjając odnowie połączeń neuronalnych, które w depresji mogą być zniszczone lub osłabione.
3. Zmiana nastawienia psychicznego, procesu poznawczego i integracja traumy
   Przebieg doświadczenia pod wpływem psylocybiny może prowadzić do silnych przeżyć ego-rozpuszczenia, poczucia połączenia, zmiany perspektywy wobec cierpienia i choroby. Istotna rolę odgrywa integracja doświadczenia w psychoterapii — by nie zostało to „triptropią”, ale realną zmianą narracji psychicznej.
4. Redukcja unikania, stymulacja akceptacji
   U pacjentów onkologicznych często występuje lęk przed śmiercią, unikanie myślenia o chorobie, cierpienie psychiczne. Psylocybina może pomóc w przełamaniu mechanizmów unikania, umożliwiając zaakceptowanie własnej niepewności, co jest kluczowe w łagodzeniu depresji egzystencjalnej.

Wyzwania, ograniczenia i aspekty etyczne

Choć wyniki są zachęcające, należy podejść z ostrożnością:

• Rozmiary prób (np. 30 osób) są wciąż stosunkowo małe — potrzeba większych badań wieloośrodkowych.
• Wybór pacjentów (selektywny dobór, wykluczenia dla chorób psychicznych lub obciążeń psychiatrycznych) może ograniczać generalizację.
• Blinding (zaciemnianie) w badaniach psychodelicznych to trudny problem — uczestnicy zazwyczaj wiedzą, czy dostali substancję psychoaktywną.
• Długoterminowa trwałość efektu — choć są dane 2-letnie, to pytanie, jak często ponawiać terapię, pozostaje otwarte.
• Wsparcie psychoterapeutyczne jest absolutnie kluczowe — nie wystarczy sama substancja. Bez bezpiecznego settingu, integracji i terapeuty może dojść do szkód psychicznych.
• Etyczne aspekty: dostępność terapii, koszty, prawo, patentowanie substancji, prawidłowy dobór pacjentów, ryzyko nadużyć, nielegalnego stosowania.
• U pacjentów onkologicznych trzeba brać pod uwagę przeciwwskazania medyczne: interakcje lekowe, kondycję somatyczną, osłabiony układ odpornościowy czy ryzyko psychozy.

🔬 Transfer wiedzy z badań na praktykę kliniczną — co teraz?

Komercyjne programy psylocybinowe i ścieżka regulacyjna

Choć większość prac dotyczy ogólnej depresji (niekoniecznie onkologicznej), firmy takie jak Compass Pathways są pionierami w wprowadzaniu terapii psychodelicznych do medycyny klinicznej. Ich syntetyczny produkt COMP360 (forma psylocybiny) jest obecnie testowany w wielkich trialach fazy 3 dla depresji opornej (TRD). Compass

W pierwszym odczycie danych fazy 3 z trialu COMP005 podano, że pojedyncza dawka 25 mg COMP360 versus placebo dała statystycznie istotniejszą poprawę w skali MADRS o 3,6 punktu po 6 tygodniach (p < 0,001) Compasspathways
Komitet kontrolny stwierdził brak klinicznie istotnej różnicy w suicydalności między grupami.

Ponadto w obserwacyjnym follow-upie 52-tygodniowym (COMP004) stwierdzono, że u osób, które otrzymały 25 mg, okres do nawrotu depresji był dłuższy — mediany to 92 dni, co w porównaniu do niższych dawek daje sygnał o większej trwałości działania wyższej dawki. PubMed

Adaptacja dla pacjentów onkologicznych

Choć badania ogólne dają nadzieję, należy dostosować procedury do konkretnej populacji onkologicznej:

• Uwzględnić stan ogólny, obciążenia somatyczne i ryzyko działań niepożądanych.
• Terapia integracyjna: psychoterapia, praca ze strachem śmierci, wsparcie duchowe.
• Monitorowanie jakości życia, symptomów bólowych, objawów fizycznych i interakcji farmakologicznych.
• Dłuższa obserwacja i model modularny: inicjacja, podtrzymanie, możliwe ponowne dawki przy nawrocie.

Scenariusze przyszłości

• Terapie kombinatowe: psylocybina + inne interwencje psychologiczne, farmakologiczne, neuromodulacje.
• Wdrożenie programów w klinikach onkologicznych jako „kliniki integracyjne psychodelete” (z zachowaniem rygorów).
• Szkolenie terapeutów w obsłudze sesji z osobami w stanie zaawansowanej choroby somatycznej.
• Ustalenie protokołów bezpieczeństwa, wykluczeń, kryteriów dostępu.
• Polityka, regulacje, refundacje — by terapia nie pozostała elitarna.

Wnioski

Nowe badania sugerują, że pojedyncza dawka psylocybiny + wsparcie psychologiczne może przynieść trwałe korzyści w leczeniu depresji u pacjentów z rakiem — co było dotychczas bardzo trudne do osiągnięcia innymi metodami.

Ale to nie jest cudowny lek, który sam z siebie rozwiąże problemy psychiczne czy egzystencjalne. To narzędzie — potężne, obiecujące, ale wymagające kontekstu, terapeutycznej ramy, ograniczeń i szacunku.

Dla świata medycyny onkologicznej to moment przełomowy: połączenie opieki somatycznej z głęboką terapią psychiczną. Dla pacjentów — nadzieja tam, gdzie cierpienie psychiczne wydaje się nierozwiązywalne.